PDD-NOS Behandeling

De PDD-NOS behandeling

PDD-NOS is in beginsel niet te genezen. Een behandeling is dan ook niet gericht op genezing maar op een zo goed mogelijke omgang met de aandoening en de gevolgen hiervan. Een behandeling van PDD-NOS is tweeledig. Aan de ene kant wordt de patiënt behandeld om het leven met PDD-NOS zo dragelijk mogelijk te maken, aan de andere kant wordt de omgeving van de patiënt ook begeleid om zo goed mogelijk om te kunnen gaan met de patiënt en de zorg en aandacht te bieden die hiervoor nodig kan zijn. Vaak hebben beide onderdelen van de behandeling een doorlopend karakter. Dat wil zeggen dat er vaak geen einde komt aan de begeleiding, naar mate er vorderingen zijn wordt de frequentie en de duur van de behandeling aangepast. Zo kan het dus voorkomen dat er in het beginstadium van de behandeling meerdere gesprekken per week nodig zijn maar dit uiteindelijk teruggebracht kan worden naar slechts enkele gesprekken per jaar.

Op de patiënt zelf gerichte behandeling

Afhankelijk van de klachten zijn er twee mogelijkheden voor behandeling. Vaak worden beide mogelijkheden gecombineerd. Met behulp van medicatie worden lichamelijke klachten zoals ongecontroleerde bewegingen zo veel mogelijk beperkt. Hierdoor zullen deze klachten afnemen. Voor het vinden van een vorm van rust is ook medicatie beschikbaar, doordat dit echter een zwaar middel is wordt dit pas voorgeschreven als andere vormen van behandeling hiervoor niet helpen. In eerste instantie wordt daarom altijd geprobeerd om de patiënt psychologische hulp te bieden. Hierdoor wordt geprobeerd de patiënt zelf zo goed mogelijk om te laten gaan met zijn beperkingen. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld het vinden van een intensieve hobby om energie in kwijt te raken. De gedachte is dat de patiënt hierdoor een meer voldane en rustigere belevenis zal krijgen.

Behandeling gericht op de omgeving

Naast de patiënt zelf wordt ook de directe omgeving van de patiënt vaak een vorm van begeleiding aangeboden. Hierbij is naast omgang met de patiënt ook aandacht en ruimte voor de persoon zelf. In sommige gevallen kan namelijk stress of mentale uitputting optreden bij verzorgers van patiënten met PDD-NOS. Er wordt tijdens de behandeling voornamelijk geprobeerd om omgang tussen patiënt en de omgeving zo gemakkelijk mogelijk te maken voor beide partijen. Hierbij kunt u bijvoorbeeld denken aan het aanleren van structuur. Door patiënten met PDD-NOS zoveel mogelijk in een bepaalde structuur te laten kunt u namelijk een hoop stress bij de patiënt voorkomen. Uiteindelijk zal dit voor zowel patiënt als omgeving een prettiger klimaat creëren.